وقايع سنهء سبع و ثلثين و سبعمائه از هجرت [ موافق سال هفتصد و بيست و هفتم از رحلت خير البشر « 1 » ] چون امير على جعفر به خراسان آمد ، امير شيخ على ولد على قوشچى را كه امير خراسان بود ، بر آن داشت كه مخالفت امير شيخ حسن نموده در مقام جمع لشكر شد و طغا تيمور را كه نسبش به جوجى گاؤن يسوگاى بهادر پدر چنگيز خان مىرسيد به پادشاهى برداشته با لشكرى عظيم عزم سلطانيه كرد . اگرچه در راه بعضى امرا تخلف كردند ، اما امير اكرنج و پسر نارين طغاى به عراق آمده به ايشان ملحق شدند ، و سلطانيه را به تصرف درآوردند . پس آغاز ظلم و ستم كردند . و امير حسن از تبريز به شيروان رفته با شهزاده ساتى بيگ و سيورغان پسر چوپان اتفاق كرده قرار جنگ طغاتيمور خان و امراى خراسان با خود دادند . اما امراى خراسان تمام عراق عجم را در تصرف درآورده نواحى همدان از طرف امير موسى كه در بغداد بود ، امير محمود انس قتلغ به جنگ ايشان آمد و بعد از جنگ شكست خورد و خراسانيان در همدان غارت عام كردند . و موسى خان چون ديد كه طاقت مقاومت خراسانيان ندارد ، با ايشان متفق شده به جنگ امير شيخ حسن روان شدند و در نواحى مراغه آن دو لشكر به يكديگر رسيدند . و قبل از آنكه شروع در جنگ شود طغاتيمور قرار بر فرار داده جمعى از امراى خراسان از گريختن عار داشته با امير موسى متفق شدند و با امير حسن جنگى در نهايت شدت كردند ، چنانچه اكثرى از لشكريان امير شيخ حسن به قتل رسيدند ، اما طالع مساعدت نكرد . امير موسى و اتباع

--> ( 1 ) . ق : عليه و آله التحية من الملك الأكبر .